طبقه بندی ذره بین
Nov 07, 2023
پیام بگذارید
ذره بین ها را می توان با توجه به ظاهرشان به ذره بین های قابل حمل و ذره بین های رومیزی طبقه بندی کرد. ذره بین رومیزی را می توان ثابت کرد، با یک پایه زیر و یک ذره بین در بالا. شکل ذره بین می تواند مستطیل، مربع یا دایره باشد. این ذره بین ها عمدتا برای مشاهده ثابت طولانی مدت یک مکان استفاده می شود.
ذره بین های رومیزی دارای بازوهای بلند و نواحی منحنی هستند که امکان تنظیم آسان موقعیت را در صورت نیاز فراهم می کنند.
ذره بین های قابل حمل مانند نمونه بالا هستند که دارای یک ذره بین دایره ای در جلو و یک دسته در پشت هستند. همچنین انواع مختلفی از ذره بین های قابل حمل وجود دارد که برخی از آنها مربعی هستند یا می توان آنها را با هم ترکیب کرد. این ذره بین ها عمدتاً برای حمل و مشاهده راحت هستند. همچنین ذره بین های قابل حمل با و بدون منبع نور وجود دارد. ذره بین با منابع نور مزایای زیادی در هنگام مشاهده دارد، زیرا نور ثابت می ماند.
طبقه بندی بر اساس گروه کاربری:
می توان آن را به ذره بین های مطالعه سالمندان، ذره بین کودکان، ذره بین های قابل حمل در فضای باز، و ذره بین های ارزیابی و اندازه گیری حرفه ای تقسیم کرد.
عینک را نیز می توان نوعی ذره بین دانست. شایعاتی وجود دارد مبنی بر اینکه این شاهکار توسط برخی افراد در اواخر قرن سیزدهم اختراع شده است.
شاید یک صنعتگر ناشناس از چین
همچنین می تواند الساندرو دی اسپینا از دوسکانی ایتالیا باشد.
یا شاید راجر بیکن محقق بریتانیایی بود.
در سال 1260، مارکوپولو توضیح داد که چگونه افراد مسن چینی از عینک استفاده می کنند تا فونت خود را هنگام مطالعه بزرگتر کنند.
یک شکل بیضی بزرگ با آسیاب کردن سنگ کریستال، کوارتز، توپاز و آمتیست در لنزها و قرار دادن آنها در داخل لاک لاک پشت به عنوان یک قاب ایجاد می شود. پایههای عینک را با مس به شقیقهها میبندند، با طناب نازکی به گوشها میبندند و به کلاه میبندند.
در آن زمان ذره بین گران قیمت و نمادی از مقام بود. یک بار آقایی بود که اسب را با یک عینک عوض کرد.
اگر فقط یک ذره بین است، هنگام مطالعه آن را در دست بگیرید.
لنزهای با شفافیت بالا ساخت ونیز و نورنبرگ در اروپا معروف بودند.

